Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

917

Ο χρόνος... ένα χρυσό ποτάμι είναι κούκλα μου. Ένα χρυσό ποτάμι. Κάθε του κυβικό χιλιοστό πολύτιμο, ποθητό, ζηλευτό. Αδύνατον να το πιάσεις, αδύνατον να σταματήσεις τη ροή του. Αν είσαι τυχερός, ίσως μπορέσεις κάποτε να κολυμπήσεις μέσα του, εκτιμώντας τη ροή του, εκτιμώντας την κάθε του γωνιά, καταλαβαίνοντάς το. Προσωπικά, έχω σταθεί πολύ τυχερή. Νιώθω ότι το έχω κολυμπήσει με επιτυχία το ποτάμι μου. Χωρίς να πνιγώ. Χωρίς να βουλιάξω ιδιαίτερα. Τα έχω πάει καλά- όπως θα τα πάω καλά και στο υποχρεωτικό τεστ κολύμβησης του αγαπητού Columbia (ναι, είναι υποχρεωτικό για να αποφοιτήσεις). Έχω ζήσει τη ζωή μου ως τώρα χωρίς να βουλιάξω πέραν του φυσιολογικού. Και έχω την εξής εξαιρετική τύχη: να έχω κολυμπήσει σε μέρη όπου το νερό ήταν λίγο πιο καθαρό, λίγο πιο χρυσαφί από συνήθως. Να έχω ζήσει στιγμές που ξεχωρίζουν για το πόσο πολύτιμες είναι.
Έτσι κι εκείνη η τρελή στιγμή της Α' γυμνασίου:
-Χωριστείτε με αλφαβητική σειρά. Θα πάτε να πάρετε τα βιβλία σας. Ζ..Ι...Καζ...Καλ, Καλ, Κατ..
-Πώς σε λένε;
-...


Που να ήξερα η καημένη...Που να ήξερα η τρελή...

(917) λοιπόν το μπλογκ. Ο κωδικός της Νέας Υόρκης, της καινούργιας μου ζωής. Αγγλιστή, a reference to you. Επειδή εσύ το ήθελες πάντα να κάνω μπλογκ, επειδή για σένα το ξεκίνησα. Επειδή σ'αγαπάω τρελά. Επειδή μου λέιπεις. Επειδή το γράψιμο είναι ήταν και θα είναι η ωραιότερη, η πιο φίνα, δουλεμένη, ευγενική και όμορφη μορφή επικοινωνίας. Επειδή, επειδή, επειδή...
Η Charlotte πήγε σπίτι της λοιπόν. Ναι, υπό μία έννοια πήγε. Από την άλλη... σπίτι της είναι εκεί που είστε εσείς οι 5, που είστε οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή της και που είστε γι αυτό το λόγο αυτοί στους οποίους τα γράφει όλα αυτά, οι 5 ετικέτες του μπλογκ της. Το σπίτι της είστε εσείς οι 5.


Επιπλέω προς το παρόν αγελαδίτσα μου. Και νομίζω πως δεν θα πνιγώ, δεν είναι εξάλλου του στιλ μου. Αλλά και όταν πάω να βουλιάξω, είσαι από τους ανθρώπους που πάντα με κάνουν να συνειδητοποιήσω την πραγματική έννοια του χρυσαφιού που με περιβάλλει: είναι πολύτιμο και αγαπητό. Όχι εχθρός, αλλά πραγματικός φίλος, σαν και σένα.

2 σχόλια:

  1. I zwi alliws, i zwi twn grigorwn rithmwn. An katalava kala, to potami se esire makria, pare tin kateuthinsi tou alla min to afiseis na se parasirei ekei pou den thes. Kali sinexeia

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ... ναι, μακριά με πήγε, αν και δεν θα έλεγα ότι με έσυρε. Μάλλον μόνη κολύμπησα μέχρι εκεί. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή