Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Το τραγούδι σοκολάτα

Μπορώ να το ακούω ξανά και ξανά και ξανά και ξανά....
σαν να τρώω την μία σοκολάτα μετά την άλλη ένα πράγμα.

Ο τέλειος συνοδός για τα υπαρξιακά μας με την ΜΜ1 και τις ατελείωτες ώρες που πέρασα στην βιβλιοθήκη με τον κύριο Derrida.
Το ένα πράγμα που ξέρουμε για τους εαυτούς μας ΜΜ είναι ότι τουλάχιστον μας αρέσουν κάτι τέτοια τραγούδια. Και πώς να μην μας αρέσουν- αφού είναι χάρμα, μούρλια, όμορφα, ταξιδιάρικα και ονειροπόλα.

"New favorite genre of music= contemporary communist music" σύμφωνα με σένα.

Ω ναι.

4 σχόλια:

  1. xairetai!
    polu omorfo kommati katalabainw giati se sunodeuei...
    egw ithela na rwtisw kati asxeto bebaia kai na me sygxwreseis giauto....
    me ti pragmateuesai sxetika me ton Derrida?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα :)
    Ο Beirut είναι έρωτας, από τότε που τον ανακάλυψα έχω κολλήσει.
    Τον Derrida τον έπιασα στα χέρια μου με αφορμή ένα μάθημα πάνω στον -όλως περιέργως- Καβάφη. Εκείνη τη βδομάδα που λες ήταν να επισκεφτούμε το αρχείο του Καβάφη και η καθηγήτρια μας έδωσε με αυτή την αφορμή το "Mal d'archive: une impression freudienne". Καβάφης και Derrida, λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. seuxaristw polu polu....
    ton derrida ton brika prosfata mprosta mou kai mexri twra dn etuxe na asxolithw-kai apo tote olo sunantw auto to onoma....
    derrida kai kavafis e?tha prospathisw na to psaksw...endiaferon...

    :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το δικό μου τραγούδι σοκολάτα: http://www.youtube.com/watch?v=KpelJzMGG4M



    φιλιά κοτούλα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή