Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Χωρίς τίτλο

Κάπως έτσι...
βλέπω ένα πρόσωπο και μου αλλάζει όλη η διάθεση.

Και το πιο περίεργο; Δεν χρειάζεται να σε δω καν live- και μια οθόνη υπολογιστή μου αρκεί για να αλλάξει όλη μου η μέρα.

Κάπως έτσι...
ακούω μια φωνή και χαίρομαι μόνη μου.

Και κατ'ευθείαν μετατρέπομαι σε πλακατζού, σε απίστευτα χαρούμενη, σε άνθρωπο που χορεύει γύρω γύρω χτυπώντας παλαμάκια και τους μπερδεύει όλους.

Κάπως έτσι...
και εδώ και ένα χρόνο είμαι άλλος άνθρωπος.

Και τα βλέπω όλα θετικά. Και μετράω μέρες μέχρι τις 18 Μαΐου. Και κάνω πράγματα που δεν περίμενα ποτέ να κάνω, κι όμως χαίρομαι που τα κάνω.

Τι άλλο θα μπορούσα να θέλω;

Καλημέρα και περαστικά φάτσα :)


2 σχόλια:

  1. Γουουουουου!!! Επιτέλους ξαναζωντάνεψε το blog :Ρ!! Ευχαριστώ για τα περαστικά φάτσα μου! Να, τώρα πίνω το (δεν θυμάμαι αριθμό) τσάι μου!! Μπορώ να πω ότι έκανες δυναμικό comeback!! Έτσι μπράβο! Άντε γου μου και σε ενάμιση μήνα θα σε έχω εδώ να καίγεσαι μαζί μου και όχι με τους Αμερικάνους! Σε φιλώ για να σου δώσω ένα κουράγιο για αυτές τις δύσκολες μέρες ! Τα λέμε φάτσα μου όμορφη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή