Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Τα παιδία παίζει.

Ζούμε σε ένα Absurdistan. Το έχουμε ξαναπεί αυτό.

Knowledge.
Knowledge…KNOW…ledge?… NOW …ledge? NO? …ledge?

I know you.
I. Now you.
I, no you.
I. No. You.
I know you?

Κάνω κι εγώ τα μικρά δειλά παράλογα βήματά μου λοιπόν.

2 σχόλια:

  1. αχ,λέξεις,λεξιπαίγνια,το καλύτερο μου.
    όταν ήμουν μικρή,έλεγα πολλές φορές συνεχόμενα τις λέξεις που δε μου άρεσαν,μέχρι που στα αυτιά μου ακούγονταν κενές,απογυμνωμένες απ΄τη σημασία τους.κι αναρωτιόμουν,γιατί λέμε το ταδε πράγμα με τη συγκεκριμένη λέξη κι όχι με την άλλη =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έκανα ακριβώς το ίδιο πράγμα. Και μου φαινόταν τόσο παράξενο που ουσιαστικά ό,τι λέμεδεν είναι παρά μια σειρά άσχετων μεταξύ τους ήχων :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή