Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Ταξίδι

No matter gay or grim
It's those tiny little sparks
Daily life that makes me
Forgot my sulky heart

It doesn't matter when
It may rain or it may shine
But you will always be here
Stored inside my mind



Έχω πολύ καιρό να σου αφιερώσω μια ετικέτα όλη δική σου.. και νιώθω ότι πρέπει. Πρώτον το αξίζεις, δεύτερον γιατί όσα γράφω για σένα μου φαίνονται πιο ειλικρινή, πιό απλά, πιο αληθινά, πιο... όμορφα. Αφορμή λοιπόν αυτό το τραγούδι, και συγκεκριμένα οι στίχοι που παρέθεσα πιο πάνω. Τους Royksopp τους ανακάλυψα τελευταία, και έχει κανά-δυό μέρες που έχω τα τρία τους άλμπουμ στο repeat.
Οι γονείς μου με ρώτησαν αν άκουγα αυτό το τζαζ συγκρότημα του '70 που τόσο τους αρέσει. Η απάντηση ήταν όχι, αλλά ο λόγος που με ρώτησαν είναι ίσως και η απάντηση στο γιατί κόλλησα με τους εν λόγω κυρίους. Η μουσική τους θεωρείται φυσικά electronic, downbeat και trip-hop. Αλλά είναι και τζαζ, είναι και λίγο σόουλ και κατα κάποιο τρόπο και κλασσική. Με ταξίδεψε. Όταν άκουσα το συγκεκριμένο τραγούδι πραγματικά ονειρεύτηκα. Απογειώθηκα και έφυγα από το ζεστό Θεσσαλονικιώτικο απόγευμα.
Αρχικά ένιωσα χαλαρή. Βρέθηκα σε εκείνο το νησί των Σποράδων που πλέον σημαίνει τόσα πολλά για μένα. Εκεί όπου έζησα έναν σεισμό, κληρονόμησα το μεγαλύτερο κάψιμο της ζωής μου, δοκίμασα αστακομακαρονάδα μετά κόπων και βασάνων, γέλασα ατελείωτα με αφορμή καπετάνιους παγκοσμίου φήμης, μπήκα συνοδηγός σε ένα Ματιζάκι, αγόρασα μια άχρηστη ομπρέλλα θαλάσσης, ήπια Tanqueray λεμονάδα και Μάι Τάι στη λάιβ εκδοχή του Έντεχνου του νησιού, και το σημαντικότερο, ερωτεύτηκα. Ξανά, περισσότερο. Ένα ταξίδι γεμάτο sparks.
Ύστερα σοβάρεψα. Ταξίδεψα στον εαυτό μου, στις σκέψεις μου, σε αυτά που ήξερα, που έμαθα, που κατέρριψα και που μαθαίνω. Σε στιγμές που προκαλούν sparks, σε σκέψεις που προκύπτουν από τα sparks αυτά. Επισκέφθηκα αυτόν που κατά κύριο λόγο μου προκαλεί τα sparks-- εσένα. Γιατί είναι αλήθεια- ό,τι κι αν μου συμβαίνει, αυτά τα μικρά σπιθάκια είναι που με επαναφέρνουν, που μου φτιάχνουν το κέφι. Στιγμές όπως αυτές που περιέγραφα πριν. Μικρές σε αξία για τους άλλους, ίσως και φαινομενικά ασήμαντες τη στιγμή που πραγματώνονται, αλλά με τεράστια σημασία για όσος ξέρουν πραγματικά το νόημά τους.
Μια πυλωτή. Μια ταράτσα. Ένα μπουκάλι κρασί. Suspiria. Ένα φουσκωτό σε μια παραλία. Παστουρμάς. Μελιτζανοσαλάτα. Ένα διπλό κρεββάτι κι ένα μονό στη Λεπτοκαρυά. Ένα βραδινό μπάνιο. Τάβλιτάβλιτάβλι. Η παρασκευή κρεπών. Η στιγμή που μου ανακοίνωσες ότι ξέχασες στο σπίτι τα εισητήρια του Μπομπ, πέντε λεπτά πριν ανεβούμε στο λεοφωρείο για Αθήνα. Τόσα άλλα που θυμάμαι και δεν έχω χώρο να γράψω, και αυτά που δεν θυμάμαι αλλά ωστόσο μου θερμαίνουν την καρδιά. Όλα αυτά που δημιουργούν sparks μεταξύ μας, που μας κάνουν να ξεχνάμε ξυπνήματα στις 7, προπονήσεις και βουνά διαβασμάτων.
Ταξιδεύω σε νησιά και πόλεις, σε μένα και σένα. Ακούω για πολλοστή φορά το τραγούδι. Η ειρωνεία; Ξέρω ότι δεν θα σ'αρέσει. Εσύ ταξιδεύεις με άλλα (Παπακωνσταντίνου). Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Δημιουργούνται σπίθες.

2 σχόλια:

  1. SPARKS...
    3 πραγματα θαυμαζω:
    1 την ροη των λεξεων σου
    2 την ικανοτητα να βλεπεις ''διαμεσου'' την ουσια
    3 την ικανοτητα να διαχειριζεσαι τα sparks που διαχεονται:-))

    royksopp...(καλα ομορφια μου που εισουνα στα ''ονειρα εικονικης πραγματικοτητας''?? θυμησου ''την κοκκινη γραμμη'' ηταν ολο ενα ανατριχιαστικο κομματι των royksopp)
    σε καλο δρομο εισαι...ακουσε και τους archive!!!
    και μπες σε αυτην την σελιδα του nikolas martin επισης : www.nikolasmartin.net

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τους Archive τους ξέρω :)
    Στα "όνειρα" ήμουν μικρή και δεν ήξερα... τώρα παραμένω μικρή αλλά μαθαίνω, χιχι.
    Να είστε καλά. Προσπαθώ να διοχετεύσω μερικά από τα "sparks" και στις λέξεις.
    Θα μπω και στην ιστοσελίδα... τα σχόλιά σας είναι πάντα ενδιαφέροντα :)
    Ένα φιλί και από μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή