Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Synesthetic Magic


Van Gogh, "Starry Night"

Klimt, "Danaë"

Velazquez, "Las Meninas"

Matisse, "The Dance"

Vermeer, "The Astronomer"

Cezanne, "Les Grandes Baigneuses"

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μερικοί άνθρωποι είναι προικισμένοι όχι με σταθερό χέρι, εξαιρετικό αυτί, ιδιαίτερη αίσθηση της γραμματικής ή της μεταφοράς ή όμορφη φωνή, αλλά με απαράμιλλη όραση. Έχουν δηλαδή την ικανότητα να βλέπουν χρώμα εκεί που οι υπόλοιποι βλέπουν γκρίζο, έναν χορευτή με εξαιρετικά ενορχηστρωμένες κινήσεις εκεί που οι άλλοι βλέπουν έναν μάγειρα να ανακατεύει μακαρόνια, ταξίδι σε αυτό που οι άλλοι ονομάζουν καθημερινότητα. Ίσως ο καλλιτέχνης πρέπει, πάνω απ΄όλα, να πάσχει από το δικό του είδος συναισθησίας, την πάθηση εκείνη που προκαλεί το ανακάτωμα των αισθήσεων και μας κάνει να βλέπουμε χρώματα όταν ακούμε διαφορετικές νότες. Μαγεία.

2 σχόλια:

  1. ετσι ειναι...τωρα τετοια στιγμη που εγραψα μπορει κ να μην το διαβασεις καθολου αλλα δεν μπορω να κανω αλλιως παρα να σου γραψω δυο τρια πραγματακια...
    Το ειδος των ανθρωπων που αναφερεις εδω δεν ειναι οι καλοι καλλιτεχνες αλλα οι καλοι θεατες τους!!και κοιτα να δεις το αξιοθαυμαστο της τεχνης...λειτουργει με δυο πολους. ΤΟΝ ΔΡΩΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΤΟΥ.ο καλλιτεχνης χαρα μου δεν παει ποτε μονος του.Το θεμα ειναι να συνταυτιζονται τα δυο βλεμματα ή να συναντιουνται σε καποιες απολειξεις 'η να συναισθανονται εστω οι λεξεις να βρισκει ο ενας στον αλλον τα κοινα τους σημεια ή και οι δυο να κοιτανε το ιδιο σημειο εμπνευσης εστω με τον δικο τους τροπο ο καθενας. Τωρα οσον αφορα το ποιος καλλιτεχνης, λογιος, ταλαντουχος μαστορας, κλπ ειναι θαυμαστος? εκει θελει πολυ συζητηση και φυσικα θαυμαστο συζητητη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το διάβασα, το διάβασα :)
    Θέλει όντως συζήτηση το θέμα, και τα ξέρετε προφανώς καλύτερα από μενα. Με γοητεύει όμως αυτό το interactive που αναφέρατε... γιατί με κάνει και πιστεύω ότι όλα είναι κατά κάποιον τρόπο ανθρωποκεντρικά. Το όλο θέμα είναι πολύ αμφιλεγόμενο φυσικά αλλά τουλάχιστον εμένα μου φαίνεται ότι η τέχνη είναι για να βλέπεται, να ακούγεται, και γενικά να εκτίθεται. Ότι είναι μεν για τον καλλιτέχνη, αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει και χωρίς τον παρατηρητή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή