Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Επαναφορά

...στον εαυτό μου στην πρώτη λυκείου. Τότε που πρωτοανακάλυψα και άρχισα να ακούω πορωμένα Nightwish.
Λοιπόν, συγγνώμη για το γενικό πρήξιμο με τους Ρομαντικούς ποιητές, αλλά είναι ένα από τα μαθήματά μου, ο καθηγητής είναι καταπληκτικός και έχω πάθει την πλάκα μου με τον μυστηριώδη, σκοτεινό και ιδιοφυή S.T.Coleridge.
Back to Nightwish. Έχω διάφορους φίλους που τους μισούν παθιασμένα γιατί, λένε, η μουσική τους είναι απαίσια, όλοι τσιρίζουν, και γενικά είναι άθλιοι. Ε συγγνώμη, αλλά τώρα θα πάρω το αίμα μου πίσω. Γιατί συχνά οι μέταλ στίχοι τείνουν να είναι από τους πιό γεμάτους νόημα, οι μέταλ στιχουργοί από αυτούς που έχουν τα πιο πολλά να πούνε. Γιατί αυτό το τραγούδι είναι απλά η ερμηνεία του αρχηγού Τόμας των Nightwish ενός από τα πιό διάσημα ποιήματα όλων των εποχών, του "The Rime of the Ancient Mariner" του Coleridge. Γιατί εγώ δεν ακούω ούτε τσιρίδα ούτε δαιμονισμένα ντραμς. Γιατί μου σπάει τα νεύρα να έχουμε προκαταλήψεις μέχρι και στη μουσική. Γιατί ο Τόμας κατάλαβε μόνος του και ερμήνευσε υπέροχα αυτό ακριβώς που ο καθηγητής μου εξηγεί εδώ και μιάμιση βδομάδα, αυτό που σε συντιπτικό ποσοστό συνεχίζω να βρίσκω κρυπτικό και ακατανόητο. Γιατί ο καθένας μας αντιλαμβάνεται με διαφορετικό τρόπο τον αρχαίο ναυτικό, που λέει τόσα πολλά κι όμως επικοινωνεί τόσο λίγο. Γιατί ο καθένας μας ερμηνεύει τον ναυτικό ανάλογα με τις δικές του πράξεις, γιατί ο καθένας βλέπει σε αυτόν τον γέρο τον εαυτό του.


1 σχόλιο:

  1. εξαιρετικο!!!!!!!!!!!!!!!
    και τα λογια σου μ'αγγιζουν..........
    φιλί καλή μου:-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή