Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Final, continued

My gentle reader, I perceive
How patiently you've waited,
And I'm afraid that you expect
Some tale will be related.

Oh reader, had you in your mind
Such stories as silent thought can bring—
Oh gentle reader, you would find
A tale in every thing.
--William Wordsworth

104 γραμμές περιγράφοντας τον ετοιμοθάνατο Simon Lee, τους πρησμένους αστραγάλους του, τα δάκρυα στα βλέφαρά του όταν το ποιητικό υποκείμενο κόβει με την πρώτη προσπάθεια την ρίζα που ο καημένος γέρος παλεύει να διαλύσει για ώρες, η απελπιστική φτώχεια του πρωταγωνιστή και της γυναίκας του. Παρατραβηγμένο; Μελό; Για κάποιους κριτικούς της εποχής, ναι. Αλλά η ποίηση υπάρχει παντού, ακόμα και στα πιο καθημερινά, φαινομενικά μπανάλ πράγματα. Αυτό που έχει σημασία είναι να την βρεις, είναι το πόσο προσεκτικά κοιτάζεις και το πόσο θέλεις να ψάξεις. Τα πάντα κρύβουν πίσω τους μια ιστορία, όλος ο κόσμος έχει κάτι το ενδιαφέρον να σου πει. Απλά πρέπει να ακούσεις. Ποιός είπε ότι ποίηση είναι μόνο όμορφοι νέοι που ναυαγούν σε κάποιο ελληνικό νησί; Ή μαγεμένοι πρίγκηπες που κρύβονται στην ντουλάπα μιας πανέμορφης πριγκίπισσας, ρισκάροντας τη ζωή τους; Ποίηση είναι οι πρησμένοι αστράγαλοι ενός άρρωστου γέρου, τα σκασμένα χείλια των ναυτικών που πεθαίνουν από τη δίψα, η επιμονή του μικρού κοριτσιού ότι τα αδέρφια της δεν έχουν πεθάνει, ότι "We are seven".
Άλλωστε, "one thought fills immensity".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου