Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Why should I know better by now if I'm old enough not to?

Σχόλιο youtube που αγάπησα: "this song is odd that's why I can't stop listening to it".
Όντως. Από τη φωνή της μέχρι τα λόγια, είναι πολύ odd η κοπέλα. Αλλά μάλλον εκεί είναι η γοητεία της και το ενδιαφέρον της...
Αγελαδίτσα, μου θύμισε εσένα... ίσως γιατί ήσουν εδώ χτες/σήμερα και μου είχες λείψει τόσο πολύ και είχα ξεχάσει τι υπέροχα odd που είσαι κι εσύ και ότι είμαι κι εγώ άλλο τόσο odd (το υπέροχα εδώ είναι αμφιλεγόμενο) και αυτός είναι ένας από τους λόγους που σε αγαπάω τόσο. Επίσης μου φάνηκε πάρα πολύ πιθανό να σου αρέσει το τραγούδι, σου πάει. Ειδικά αυτός ο στίχος που έβαλα για τίτλο. Τα λάθη για μας τους μικρούς είναι, και σκεφτόμουν διάφορα που συζητούσαμε χτες και έκανε μπαμ το πράγμα. Τουλάχιστον μπορούμε τώρα να τα βλέπουμε και να γελάμε!


3 σχόλια:

  1. για κάποιο λόγο κόλλησα στο "wondering too many and a joke gone too far"..

    εννοώ μετά απ το στίχο που έβαλες για τίτλο..

    αχ ρε χαίρομαι πολύ που σε βλέπω αυτές τις μέρες..

    πάρε άντριους σίστερς για δώρο: http://www.youtube.com/watch?v=F4iAPBRGIbE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ολοι η μουσικη βιομηχανια ειναι μια θαλασσα.
    Πρεπει να σαι διαφορετικος για να μεινεις στην επιφανεια.Αλλοι προσπαθουν με πλυ κοπο να μας πεισουν πως ειναι διαφορετικοι και αλλη χωρις καμια προσπαθεια.Αυθορμητα!.
    Ομορφο τραγουδι.
    Παραξενο συναισθημα.Μου φανηκα αδιακρητη που τρυπωσα στο μπλογκ σου και σου μιλαω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγελαδίτσα, κάθε φορά κολλάω και σε άλλο στίχο... το αγαπώ το τραγούδι!
    Σ'αγαπώ ρε!!! Κι εγώ χάρηκα που σε είδα τόσο... γύρισες; Θα προσπαθήσω να έρθω, πρέπει επιτέλους να πιω έναν καπουτσίνο σε αυτό το γλυκύτατο καφέ.

    Kat μου, μ'αρέσει η παρομοίωση με τη θάλασσα... Λίγα όμως είναι αυτά που είναι από τέτοιο υλικό ώστε να είναι ακόμα εκεί σε 50 χρόνια. Time will tell που λένε :) Να 'σαι καλά για το σχόλιο, και να τρυπώνεις πιο συχνά. Εμένα με χαρακτηρίζει η αδιακρισία και η περιέργεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή