Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Musique Concrète

"Jouer"= παίζω. 
Παίζω μουσική, δηλαδή. Παίζω πιάνο, κιθάρα, φλάουτο, βιολί. Παίζω τις νότες που διαβάζω μπροστά μου. 
Παίζω παιχνίδια δηλαδή. Παιχνίδια με τους ήχους που έρχονται, που φεύγουν, που χάνονται, που λάμπουν γύρω μου. Παίζω με το ρυθμό και τη μελωδία, τα εξαφανίζω, τα επαναφέρνω, τα μετακινώ δεξιά, αριστερά, τα σπρώχνω προς τα πίσω και τα ξαναφέρνω στο προσκήνιο, ενώ κάπου στο βάθος αντηχεί ένα ξυλόφωνο.
Παίζω με όργανα και με λέξεις, παίζω με τους ορισμούς, με τους κανόνες, ξεχνώ τους κανόνες, ξεπερνώ τους κανόνες και παίζω με τα όριά μου. 


Αν υπάρχει ένα πράγμα που απεχθάνομαι, αυτό είναι να μου επιβάλλουν όρια και ταμπέλες. Ίσως γι'αυτό έχω ερωτευθεί αυτή την μουσική, που για πολλούς δεν έχει νόημα, που για πολλούς είναι "ό,τι να'ναι" αλλά για μένα είναι η ελευθερία η ίδια. Και ενώ νιώθω τα ειρωνικά σχόλια να έρχονται, δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω αυτούς τους ήχους που σπάνε κουτιά και σύνορα και ξεχύνονται ελεύθερα, για να κάνουν αυτό που θέλουν, για να εξερευνήσουν αυτά που κανείς δεν έχει τολμήσει. Αυτούς τους ήχους που εξ'ορισμού είναι ένα παιχνίδι, ένα παιχνίδι με την κοινωνία και την παράδοση που τους δημιούργησε, ένα παιχνίδι με τον δημιουργό, με τον ακροατή, με το περιβάλλον. 


Στο θέμα μου. Συγχωρήστε με αν τα ξέρετε, γιατί θα τα ξαναπώ. Musique Concrète ("αληθινή μουσική") είναι η μουσική παράδοση που δημιούργησε στο Παρίσι ο Pierre Schaeffer μεταξύ του '40 και του '50. Η κεντρική ιδέα της σχολής Schaeffer είναι η δημιουργία μουσικής που ξεφεύγει από τον παραδοσιακό ορισμό της, δηλαδή μουσικής που δεν παράγεται απαραίτητα από μουσικά όργανα ή φωνές, και που δεν είναι ανάγκη να περιέχει τα παραδοσιακά μουσικά στοιχεία (ρυθμός, μελωδία, αρμονία, μέτρο). Είναι μουσική που είναι αληθινή υπό την ένοια οτι είναι καθαρός ήχος, αγνός ήχος, κατανεμημένος με μαθηματική ακρίβεια και συγκεκριμένη αισθητική. 


Είναι μουσική που δεν είναι για όλους· κάποιοι την θεωρούν αντιαισθητική, χωρίς συναίσθημα, χωρίς οργάνωση. Είναι όμως μια έκφαση ελευθερίας. Ανακαλύπτω τα όριά μου και τους ασκώ πίεση. Μέχρι να υποχωρήσει κάτι. Και μετά συνεχίζω. Συνεχίζω να πιέζω και να εξερευνώ το άπειρο. Πείραμα στο πείραμα. 


Το παρακάτω τραγούδι, όμορφη συνοδεία την ώρα που πετάω τις σκέψεις μου από δω κι από κει στον ιντερνετοχώρο, δεν είναι -ω ειρωνεία- αυτό που λέμε musique concrète, για την οποία υποτίθεται ότι γράφω. Είναι των Nurse With Wound, δηλαδή σύγχρονο, και μου τράβηξε την προσοχή εν μέρει λόγω στίχων. Από την άλλη, περιέχει πολλά στοιχεία της musique concrète, την οποία ανακατεύει με hip hop με τον δικό του ξεχωριστό, σκοτεινό τρόπο. Πώς να μην το μοιραστώ λοιπόν; Τόση ώρα γράφω για την ελευθερία της σκέψης, για την κατάργηση των ορίων, την καταπάτηση των ορισμών. Everything is  possible. Possible. Possible.


"Do you remember? It was 1959. The observatory. What a strange story. Rock 'n' Roll session is a session where we can do what we want to do. Gross module. Jack's bicycle is music. Gross module. Everything is possible. Possible. Possible. Rock 'n' roll station is a second pirate station of a strange wax. Gross module. Listening. Listening. Listening to an outlaw rock 'n' roll station. Outlaw. Outlaw. Outlaw."


3 σχόλια:

  1. Για να πω την αλήθεια εκτίμησα λίγο παραπάνω αυτή τη μουσική μετά από αυτό που διάβασα... :Ρ
    Και ευχαριστώ για τις μπιχτές τύπου :"Και ενώ νιώθω τα ειρωνικά σχόλια να έρχονται..." :)
    Ααα και πιστεύω πως άξιζα μια θέση στις ετικέτες !! Χεχεχε...
    Έχω "παλέψει" για (με) αυτή τη μουσική εγώ...
    Φιλάκι μεγάλο μωρό μου!
    Εγώ να 'μαι μαζί σου και ας ακούω και Xenakis.... (εεε??? δεν είμαι γαμάτος??)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εγώ αυτά δεν τα 'ξερα, που μας είπες σήμερα, αλλά χαίρομαι που τα έμαθα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να 'σαι καλά, ευχαριστώ πολύ!

    Εσύ Σπάι μπήκες δικαίως στις ετικέτες πιστεύω... και που θα πάει. Τρίτη με την Τρίτη θα γίνεις new music maniac! O Xenakis ήταν μαθητής του Schaeffer!! Είδες τι μαθαίνει κανείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή