Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Αγανάκτησις

Διπλές αντιθέσεις: περικυκλωμένη από πληροφορίες, δέσμια των πανταχού παρόντων συζητήσεων για τους αγανακτισμένους, τα νέα μέτρα λιτότητας και την επικείμενη χρεωκοπία προσπαθώ να αποφύγω τον γραπτό σχολιασμό όσων συμβαίνουν. Έλα όμως που είμαι στην Ελλάδα, (φρεσκο) γυρισμένη από την αυτο-εξορία της ευτυχίας, που απομακρύνοντάς με από το (να με συγχωρείτε) μπουρδέλο αυτό μου ζωγραφίζει εικόνες ενός μέλλοντος πιό σίγουρου, πιο επιβεβαιωμένα χαρούμενου. Είμαι στην Ελλάδα και δεν μπορώ να προσποιηθώ πώς τα όσα γίνονται δεν με επηρεάζουν. Είμαι στην Ελλάδα και ζω κι εγώ με το φόβο του αύριο. 

Είμαστε κλέφτες οι Έλληνες, είπε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Κλέφτες, και πρέπει να το αποδεχτούμε. Εμείς όμως συνεχίζουμε να βλεφαρίζουμε όλο αθωότητα ενώ εκφράζουμε τον οίκτο μας για εαυτούς και αλλήλους. Πώς το είπε να δεις ο Λιάνης όταν παραιτήθηκε; 

"Τα νέα μέτρα χρειάζονται σπλάχνα τίγρης για να τα ψηφίσεις και αυτά δεν τα διαθέτω". Μπράβο, Λιάνη αγόρι μου. Όταν όμως μας κλέβατε ομαδικά, όταν δεν έχετε ιδέα τι κάνετε και πώς, τότε δεν διαθέτετε σπλάχνα τίγρης; Όταν κόβετε τα πάντα από μας ενώ από τους εαυτούς σας τίποτα είστε γεμάτα οίκτο αρνιά; Όταν διατηρείτε σπίτια δεν ξέρω κι εγώ που και μισθώνετε λιμουζίνες για τους εαυτούς σας ενώ ταυτόχρονα βάζετε λουκέτα σε Τ.Ε.Ι. και κόβετε τους μισθούς που ίσως επέτρεπαν σε ορισμένους να αποδράσουν στα πανεπιστήμια της Αγγλίας και Αμερικής όπου εσείς πληρώνετε 60.000 δολλάρια για να σπουδάσετε τα παιδιά σας, τότε τι σπλάχνα έχετε;

Τα παράπονά μου δεν διαθέτουν τίποτα το πρωτότυπο, τίποτα που δεν περνά από το μυαλό των περισσότερων νέων που παρακολούθησαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών (και του τελευταίου χρόνου). Δεν σκοπεύω να σχολιάσω τα όσα γίνονται από πολιτικής ή οικονομικής απόψεως- δεν διαθέτω ούτε τις γνώσεις, ούτε την υπομονή, ούτε το θάρρος. Είμαι ευγνώμων για τις συγκυρίες που μου επιτρέπουν να περνώ το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου στην Αμερική· γνωρίζω ότι έχω σταθεί τυχερή. Φοβάμαι μήπως όμως η τύχη μου στερέψει, φοβάμαι για αυτούς που αγαπώ, και πώς να το κάνουμε, πονάω αυτόν τον τόπο που ακόμα θεωρώ σπίτι μου. Είμαι μια εγωίστρια αγανακτισμένη, που έχω χάσει την πίστη μου στη ράτσα των πολιτικών και στις διαφόρου τύπου ιδεολογίες, που δεν μπορεί να κάνει σχέδια για το μέλλον της, που δεν έχει ιδέα πια σε τί στο καλό πιστεύει. 

Πριν μερικές μέρες συνάντησα τον παλιό μου δάσκαλο από το δημοτικό. Μου είπε ότι είμαι τυχερή- του είπα ότι το ήξερα. Με ρώτησε πώς μου φαίνονται τα πράγματα, και ύστερα: "Έχουμε πέσει σε συλλογική κατάθλιψη". Όσο πάει νιώθω τα λόγια του να με σφίγγουν πιο πολύ· μου φαίνεται ότι βυθιζόμαστε συλλογικά σε μια θάλασσα αμφιβολίας, όπου το μόνο ιδανικό που είναι σίγουρο, άδολο, είναι ο θυμός μας. Την ώρα που και οι πιο πολιτικοποιημένοι, οι φανατικότεροι πρώην υποστηρικτές των μεγάλων κομμάτων δηλώνουν ότι δεν ξέρουν τι θα ψήφιζαν σε περίπτωση εκλογών (εγώ δεν έχω την παραμικρή ιδέα), το μόνο που φαινόμαστε πραγματικά να γνωρίζουμε, το μόνο που μας έχει μείνει, είναι η αίσθηση του άδικου, ο θυμός και η αγανάκτησή μας (είτε συλλογική, είτε ατομική). 

Δεν μπορώ να ζήσω εδώ. Αυτό είναι πλέον ξεκάθαρο. Εδώ στην Ελλάδα ανήκω σε μια χαμένη γενιά, που έχει κανένα μέλλον στο μέρος που θεωρεί σπίτι της, που δεν έχει καν χώρο να αναπνεύσει και να διαδηλώσει. Παραθέτω και δύο χωρία από άρθρο του bbc που με άγγιξε. Η κοπέλα που σχολιάζει είναι φοιτήτρια της οποίας η σχολή απειλείται με λουκέτο.



I am a student and my university is about to close because of a lack of funding. Many other universities are in the same position. Some of my friends will not be able to sit their exams.
I don't know what I will do. I would like to study abroad but I don't have the money. I just want my country to recover. We don't have a future here. This country is suffocating its people.

2 σχόλια:

  1. καλη μου...προσεξε! μην αφηνεις ανοιχτες πορτες στα κοινα φαινομενα...υπαρχουν και φτιαχτες καταιγιδες...οχι οτι δεν παιζουν ρολο επανω μας αλλα παιζουν τον ρολο των συμφεροντων. Μεσα σε αυτες τις καταιγιδες λοιπον κολυμπαν οι νεοι, οι εκπαιδευση, τα δαση μας, οι θαλασσες μας. κοιτα σιωπηλα απο τις γριλιες και μην σε παιρνουν τα κυματα του κοσμου...εχεις δρομολογησει σκοπο κι εκει θα φτασεις, κι απο εκει θα κανεις πλεον αυτο που πρεπει για οσους κι οτι αγαπας. Λυπαμαι που θα σου το πω αλλα κι εκει που σπουδαζεις καλη μου τα πραγματα δεν ειναι τα καλυτερα!!!Η παγκοσμιοποιηση ειναι για ολους και τους φτωχους τους κανει φτωχοτερους και τους πλουσιους πλουσιοτερους. Ευτυχως που οι καλλιτεχνες δεν γινονται καλλιτεχνικοτεροι και οι πνευματικοι πνευματικοτεροι.Αυτοι ειναι σταθερες αξιες σε οποιο σκαλοπατι (υψηλο ή χαμηλό ποιοτικα ) βρισκονται. Φιλί και σαγαπω πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. υγ. μια παρατηρηση αθωα...το μπλοκ σου σε μαυρο φοντο και ασπρα γραμματα μαρεσε περισσοτερο γιατι σε διαβαζα πιο ευκολα http://www.youtube.com/watch?v=JNBNLAQbkGk&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή