Μπορούν τα παραμύθια να είναι ευτυχισμένα χωρίς να είναι ψευδή και ενοχλητικά, δάσκαλε; Η καλή λογοτεχνία πρέπει να είναι και λυπημένη; Για να ευχαριστήσω τον ίδιο μου τον εαυτό θα πρέπει να τον κάνω δυστυχισμένο; Κι εγώ; Θα μπορέσω ποτέ να ησυχάσω;
σ'ευχαριστω που μου την εμαθες...''οταν ο μαθητης διδάσκει ο δασκαλος καθεται στο πρωτο θρανιο και γινεται παλι παιδι''/Από το Άγραφο Βιβλίο, καλή μου ελπίδα! Τωρα κατσε να σε μαθω κατι που γνωρισα τωρα μολις: Βαλε και τα δυο να παιξουν συγχρονως...Θα καταλαβεις. Φιλί
σ'ευχαριστω που μου την εμαθες...''οταν ο μαθητης διδάσκει ο δασκαλος καθεται στο πρωτο θρανιο και γινεται παλι παιδι''/Από το Άγραφο Βιβλίο, καλή μου ελπίδα! Τωρα κατσε να σε μαθω κατι που γνωρισα τωρα μολις: Βαλε και τα δυο να παιξουν συγχρονως...Θα καταλαβεις. Φιλί
ΑπάντησηΔιαγραφή