Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Καληνύχτα, Νέα Υόρκη/ Καλημέρα, Νέα Υόρκη

Πιο πολύ απ' όλα δεν μου κάνει εντύπωση το άγχος μου, η περίεργη και μαγική εκείνη ώρα όπου όλοι κοιμούνται και το σκοτάδι γίνεται σχεδόν εξωπραγματικό, οι λέξεις που κατρακυλούν στο χαρτί χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.


Πιό πολύ με παραξενεύει που οι μόνες φορές που βλέπω την ανατολή είναι όταν περιτριγυρίζομαι από τόσα χαρτιά και βιβλία που δεν γυρνώ καν να την κοιτάξω.

Το ίδιο και με την ευτυχία.


3 σχόλια:

  1. αυτο που μολις διαπιστωσες κοπελα μου ηταν η πραγματικη σου ΟΥΣΙΑ!Ιδεαν δεν εχεις ποσο χαιρομαι που ανακαλυψες κατι τετοιο ΤΟΣΟ νωρις!!!κ μας το λες με την ουσια σου παλι...(δηλαδη με αυτον τον τροπο). Μολις μου εφτιαξες την ημερα!!!Θα μου επιτρεψεις να κανω αναρτηση στο φεις μου αυτο που μολις ειπες?? να βαλω και το μπλοκ σου??οταν μου πεις Ναι θα το κανω. Φιλι επισημα ομοτιμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να είστε καλά! Φυσικά, μοιραστείτε ό,τι θέλετε όπου θέλετε... τιμή μου. Ευχαριστώ για το σχόλιο και το γεγονός ότι επιμένετε και με διαβάζετε― σημαίνει πολλά.

    Φιλιά και από μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή