Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Ηρεμία

Τις Τρίτες δεν κοιμάμαι. Κατα τη μία το βράδι μαζεύω τα πράγματά μου, βάζω το πιο άνετό μου παντελόνι, και κατεβαίνω την Broadway. Βάζω τον κωδικό, ανοίγω την πόρτα, και βρίσκομαι αντιμέτωπη με την μουσική μου, την μοναξιά μου, και τους τρελούς ακροατές που μου κρατούν συντροφιά και ενίοτε με ενοχλούν με τα τηλεφωνήματά τους και την επιμονή τους. Σαξόφωνα και υπολογιστές, κιθάρες που παίζονται ξαπλωμένες σε ένα τραπέζι αντί ακουμπισμένες στο στέρνο, συνθεσάιζερ, εξωπραγματικές φωνές. Τα πάντα μπορούν να συμβούν αυτές τις τέσσερις ώρες, 1-5 το πρωί― αυτές οι ώρες είναι δικές μου, είναι στιγμές που λίγοι είναι ξύπνιοι για να δουν. Αποκτούν λοιπόν κάτι το μαγικό, το εξωπραγματικό· είναι ανοιχτές στις (καλλιτεχνικές) παρεμβάσεις μου, με αφήνουν μόνη με τις σκέψεις μου, με το παράλογό μου. Μιλάω σε ένα μικρόφωνο, και μιλάω σε κάποιον Ιταλό στο Μπρονξ, κάποιον στο Κουίνς που ―απ'ότι μου είπε― γνώρισε τον Ζαμπέτα. Μιλάω στον εαυτό μου. Ώρα ήρεμη, ήσυχη. Η έλλειψη ύπνου μπερδεύεται με τα σαξόφωνα και τις κιθάρες, το υποσυνείδητο περνά στις σκέψεις. Transfigured night.

4 σχόλια:

  1. http://iasartpoems.blogspot.com/2011/12/blog-post.html Ζουζουνα..μεταξυ μπρονξ και κουινς..βρισκομαι κι εγω εδω πια...αν σου περισσεψει χρονος περνα να σε ταρταρω ενα ελληνικο καφε...
    φιλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Που είναι το εδώ;;;; Εδώ εδώ στο δικό μου εδώ;
    Στο μπλογκ δυστυχώς δεν μπορώ να μπω γιατί δεν μου έχετε κάνει πρόσκληση... Αν θέλετε στείλτε την στο γνωστό μαιλ!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μαρεσει πολύ η αναφορα σου στο δικο σου εδω!!ολοκληρο βιβλιο μπορεις να γραψεις με αυτη τη λεξη...σου εστειλα προσκληση καλη μου!φιλι φιλι φιλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή