Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Κόμπος

Λέξεις που έσβησα, ιστορίες που τσαλάκωσα και καταδίκασα στην εξορία του πατώματος. Προτάσεις που δεν μπορώ να δαμάσω καλά-καλά μέσα στο μυαλό μου, που απλώνω στο χαρτί μου μονάχα για να διαπιστώσω πόσο ξένες μου είναι. Σύγχηση εντός κι εκτός. Γλώσσες που θα ήθελα να μιλώ, γλώσσες που μιλώ μα δεν ελέγχω, κείμενα που θα ήθελα να γράψω, κείμενα που ξεκίνησα να γράφω και λησμόνησα· παντού ευκαιρίες που έχασα πριν καλά-καλά διαπιστώσω ότι είχα. Κόμπος από ενδιαφέροντα, από προσδοκίες κι  ελπίδες.

Έγραψα σε κάποια φίλη: <<Λέω να μετακομίσω Κωνσταντινούπολη και να γίνω σερβιτόρα να τελειώνουμε.>> Δεν ξέρω γιατί, μα η σκέψη αυτή δεν με τρόμαζε. Εκεί, σ'εκείνη την πόλη με τις χίλιες ταυτότητες, σ'εκείνη την πόλη που υπαγόρευσε τις μελλοντικές εθνικές συνειδήσεις που η έρευνά μου θα ξεθάψει, στην πόλη που εθνικότητα, φυλή, θρησκεία και γλώσσα δένουν έναν κόμπο σφιχτότερο κι από τον Γόρδιο Δεσμό, σ'εκείνη την πόλη δεν τρόμαζα να πάω. Κι ύστερα στην άλλη πόλη, βαθιά μέσα στα Βαλκάνια, εκεί που σκέφτηκα να ξεφύγω για ένα καλοκαίρι και να θαφτώ στα αρχεία― ούτε εκεί φοβόμουν να βρεθώ. 


Εθνότητες, εθνικότητες, μειονότητες, ταυτότητες: μπλέκονται μεταξύ τους,  ακυρώνουν η μια την άλλη,  αναστατώνονται, παραμερίζουν κάνοντας χώρο στους εισβολείς. Αρχεία ιστοριών, μύθων, παραδόσεων, πιστοιποιητικά γάμων, βαπτίσεων, αλλαγές Μουσουλμανικών ονομάτων σε "αγνά" Βουλγάρικα κι Ελληνικά. Η σκιά μιας μητρόπολης χαμένης, ξεκομμένης, αιωνίως παρούσας· μια παρεξηγημένη γωνιά του κόσμου, όπου η ιστορία δεν πεθαίνει ποτέ, μα γίνεται άπιαστο όνειρο, γίνεται εφιάλτης και στοιχειώνει. Εκεί όπου ένας ολόκληρος κόσμος παλεύει να ανακτήσει και να επαναορίσει την χαμένη, μπασταρδεμένη, παρεξηγημένη ταυτότητά του· εκεί θα χάσω κι εγώ επιτέλους τη δική μου. Χωρίς ενοχές. Κι ίσως― ίσως― ο διπλός χαμός φέρει μια ανάκτηση.

1 σχόλιο:

  1. αχ..μου θύμησες εκείνο το όνειρο που είχα θάψει για χάρη των διαφορικών εξισώσεων και της μηχανικής υλικών..που το μόνο πράγμα που θέλω οπωσδήποτε να κάνω πριν πεθάνω ή πριν γίνω ανίκανη να περπατάω ή να ταξιδεύω,ή πριν σταματήσω να έχω ελεύθερο χρόνο...το μόνο πράγμα που πρέπει να μην ξεχάσω να κάνω είναι να πάω να γίνω σερβιτόρα στη γρανάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή