Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Μιλώ για σένα

Πήρα τον παράδρομο― δεν ξέρω γιατί. Ήθελα να μείνω έξω.

Το κρύο μαστίγωνε, μα οι σκέψεις χόρευαν τον αέναο χορό τους. Μπλέχτηκες με τους καπνέμπορες στη Θράκη του προηγούμενου αιώνα, με τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, τους Αμερικάνους πρέσβεις κι ύστερα τους Άγγλους λόρδους, τους ακτιβιστές του AIDS και τις Ελληνίδες φιλοσόφους. Τους ζύγισες· συνομίλησες μαζί τους, τους βαρέθηκες και προχώρησες παραπέρα. Ταξίδεψες για την Κωνσταντινούπολη μέσα στο αποπνικτικό λεωφορείο, κι ύστερα πήρες το τρένο για το Λονδίνο κι έσυρες το βαλιτσάκι σου μέχρι την πόρτα μου. Με έψαχνες. Ήθελες, λέει, να ακούσουμε μαζί Billie. Billie και Μελίνα.

Το μυαλό μου ήταν θολό— κάτι οι ρετσίνες, κάτι τα ρεμπέτικα, το κρύο, η αϋπνία. Μπέρδεψα τα νήματα. Ξαφνικά, ήσουν εκεί κι εδώ, στο μυαλό μου και μπροστά μου, μέρος της επιθυμίας μου και της πραγματικότητάς μου. Ένα κομμάτι του παραλογισμού μου. Ένιωσα το χέρι σου γύρω από τη μέση μου, ξύπνησα κι ήσουν εκεί. Κι ένιωσα τον πανικό εκείνης που ξέρει ότι θα ξανακοιμηθεί και, αναπόφευκτα, θα χαθεί στο όνειρο— το όμορφο μα ασήμαντο όνειρο των εργασιών, της έρευσης εργασίας και των Θρακών καπνεμπόρων.

Ένιωσα το σώμα να στρίβει μακριά από την πύλη, προς το σοκάκι. Θέλω να μιλήσω για σένα· να μιλήσω με τον εαυτό μου. Μη φύγεις.

6 σχόλια:

  1. Τολμώ έναν παραλληλισμό στα όρια της νομιμότητας:όπως η καλή ποίηση ξεχωρίζει από την κακή κυρίως από τον τρόπο, έτσι και το μπλόγκιν ως ένας μικτός τρόπος ακροβατεί στην κόψη της μορφής.
    Αν για μένα το μπλογκ σου ξεχωρίζει από άλλα αντίστοιχα είναι γιατί μιλάει για τον Άλλον χωρίς να εκπίπτει στη γραφικότητα.
    Αυτά όχι γιατί χρειάζεται να τα ακούσεις, είναι ο τρόπος μου να πω ότι μου αρέσει η γραφή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ! Από τα καλύτερα σχόλια που θα μπορούσα να ακούσω, διότι τον τελευταίο καιρό προσπαθώ ιδιαίτερα να καθαρίσω τη γραφή μου από περριτολογίες και γραφικότητες.

      Όλως παραδόξως, το μυαλό μου είναι πάντα καθαρότερο τις μικρές ώρες της μέρας.

      Διαγραφή
  2. Ο τίτλος είναι άραγε παρμένος από το λατρεμένο τραγούδι του λατρεμένου Θανάση Παπακωνσταντίνου που το θεοποίησε η φωνή της Μελίνας Κανά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως! Το συγκεκριμένο τραγούδι συνοδεύει συχνά τους βραδινούς παραλογισμούς μου. Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο.

      Διαγραφή
    2. Χαρά μου, δεσποσύνη, κι ευτυχία να βλέπω έρωτα συνυφασμένο με τέτοια τραγούδια στο μοντέρνο κόσμο. Εύγε!

      Διαγραφή
  3. ..lunas
    de miel
    con luz
    y mi piel
    del contraluz
    a Navidad
    con paz
    y felicidad
    917 para tí...


    desde mis Blogs Horas Rotas y Aula de Paz
    venturoso AÑO 2013.


    j.r.s.

    ΑπάντησηΔιαγραφή